Fiat Bravo

Fiat Bravo — tani kompakt z włoskim charakterem

Bravo to hatchback segmentu C, który Fiat produkował w dwóch odsłonach: w latach 1995–2001 i po przerwie znowu od 2007 do 2014 roku. Dziś na rynku wtórnym dominują egzemplarze II generacji — i to na nich warto się skupić przy zakupie.

Dlaczego Bravo II generacji wróciło

II generacja pojawiła się w 2007 roku jako następca modelu Stilo, który przez zbyt wysoką cenę i skomplikowaną elektrykę nie sprzedawał się dobrze. Bravo miało być prostsze, tańsze i bardziej niezawodne — i w dużej mierze cel został osiągnięty. Auto zaprojektowano w ciągu zaledwie 18 miesięcy, co odbiło się na skromniejszym wyposażeniu, ale pozytywnie na przystępności cenowej.

Model przeszedł dwa faceliftingi — w 2010 i 2012 roku — które odświeżyły wygląd i zaktualizowały gamę silnikową. Produkcję zakończono w 2014 roku bez następcy.

Silniki — co warto wiedzieć

Gama silnikowa II generacji jest szeroka:

• 1.4 T-Jet (120–150 KM) — turbodoładowana benzyna, żwawa i niedroga w zakupie, ale wymaga rygorystycznego serwisu. Pasek rozrządu co 60 tys. km — zaniedbanie kończy się kosztowną awarią.
• 1.6 Multijet (105 KM) — oszczędny diesel do spokojnej jazdy, spalanie realnie 5–6 l/100 km.
• 1.9 Multijet (120–150 KM) — najpopularniejszy i najtrwalszy silnik w tym modelu, z łańcuchem rozrządu. Przy regularnym serwisie bez problemów przekracza 300 tys. km.

Wersje z instalacją LPG (na bazie benzynowych 1.4) są dostępne na rynku i mogą być ciekawą opcją przy niskim rocznym przebiegu.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie

Główne punkty do sprawdzenia przy zakupie używanego Bravo: stan rozrządu (pasek w benzynach T-Jet, łańcuch w dieslu Multijet), działanie elektroniki klimatyzacji i systemu audio (w starszych egzemplarzach bywa kapryśna), korozja progów i podłogi w autach sprowadzanych z krajów nadmorskich. Automatyczna skrzynia DCT (dostępna w nielicznych wersjach) przy wyższych przebiegach może być zawodna — manualna jest bezpieczniejszym wyborem.