Opel Frontera

Opel Frontera FAQ:

Czym nowa Frontera różni się od klasycznej?

To dwa zupełnie różne samochody — jedyne co łączy obie Fronterie to nazwa i logo Opla. Klasyczna (1991–2004) to ramowy SUV terenowy na platformie Isuzu z napędem 4x4. Nowa (od 2024) to nowoczesny kompaktowy crossover na platformie Stellantis z hybrydą mild hybrid lub pełnym elektrykiem — bliźniak Citroëna ë-C3 Aircross.

Elektryk czy hybryda w nowej Fronterze — co wybrać?

Frontera elektryczna (113 KM, bateria 44 lub 54 kWh) to zasięg 305–380 km WLTP i ładowanie DC do 100 kW — dobry wybór przy dostępie do ładowania w domu lub pracy i głównie miejskim użytkowaniu. Hybryda 1.2 T mHEV (110 KM) z mild hybrid 48V to niższy koszt zakupu i brak stresu o zasięg przy dłuższych trasach — oba warianty kosztują nowe ok. 95–110 tys. zł, co czyni je jedną z tańszych opcji w klasie.

Ile miejsca oferuje nowa Frontera?

Bagażnik 460 litrów to wynik dobry jak na tę klasę — więcej niż w Oplu Crosslandzie (410 l) i porównywalnie z Nissanem Qashqaiem. Tylna kanapa mieści troje dorosłych z przyzwoitą przestrzenią. Opcja drugiego rzędu z regulacją wzdłużną w wybranych wersjach pozwala powiększyć bagażnik kosztem miejsca na nogi.

Opel Frontera — klasyczny SUV lat 90. i zupełnie nowy model od 2024 roku

Frontera to nazwa, którą Opel wykorzystał dwukrotnie — dla dwóch różnych samochodów dzielonych ponad dwudziestoletnią przerwą. Stara i nowa Frontera mają ze sobą tyle wspólnego co nazwa i logo.

Klasyczna Frontera (1991–2004) — terenowy SUV na ramie Isuzu

Pierwsza Frontera produkowana była w dwóch generacjach: A (1991–1998) i B (1998–2004) na platformie Isuzu — ramowa, z tylnonapędową bazą i opcją 4x4. Dostępna jako 3-drzwiowy short i 5-drzwiowy long. Silniki benzynowe 2.2 i 3.2 V6 oraz diesel 2.2 DTI. Klasyczna Frontera jest dziś autem historycznym z konkretną zdolnością terenową, ale z przestarzałą elektroniką i wysokimi kosztami serwisu diesel. Egzemplarze dostępne za kilka–kilkanaście tysięcy złotych.

Nowa Frontera (od 2024) — elektryczny i hybrydowy crossover na platformie Stellantis

Nowa Frontera to zupełnie inne auto — kompaktowy crossover segmentu C na platformie STLA Medium grupy Stellantis, dostępny jako hybryda mild hybrid i pełny elektryk. Bliźniak Citroëna ë-C3 Aircross i Peugeota 2008 pod wspólną platformą.

Nowa Frontera oferowana jest w dwóch wersjach napędowych: benzyna 1.2 T mHEV (110 KM) z mild hybrid 48V i automatyczną skrzynią eDCT6 — spalanie ok. 6–7 l/100 km — oraz pełny elektryk z silnikiem 113 KM i baterią 44 kWh (zasięg ok. 305 km WLTP) lub 54 kWh (zasięg ok. 380 km WLTP). Ładowanie DC do 100 kW w wersji elektrycznej.

Przy długości 4385 mm i bagażniku 460 litrów nowa Frontera trafia w segment Nissana Qashqai, Kii Sportage i Opla Grandland, ale po wyraźnie niższej cenie wejścia — nowe egzemplarze dostępne od ok. 95–110 tys. zł. To jeden z głównych argumentów za zakupem.