Citroën C3 Picasso — kompaktowy minivan, który trafił w potrzeby rodzin
C3 Picasso produkowany był w latach 2008–2017 jako jeden model bez generacyjnych zmian — jedynie z liftingiem w 2013 roku. To auto z bardzo konkretnym profilem użytkownika: ktoś, kto potrzebuje przestronnego, wygodnego i niedrogiego w utrzymaniu pojazdu do codziennych jazd i okazjonalnych wyjazdów rodzinnych, bez pretensji do bycia SUV-em.
Co wyróżniało C3 Picasso
Wysoka, pudełkowata sylwetka dawała efekt, który trudno osiągnąć w niższych autach — poczucie przestrzeni wewnątrz nieproporcjonalne do długości nadwozia (zaledwie 4078 mm). Wysoka linia okien i dobre doświetlenie kabiny to cechy, które użytkownicy wspominają jako jedne z największych zalet modelu.
Przesuwana tylna kanapa pozwalała konfigurować przestrzeń bagażnika od 385 do ponad 500 litrów, a po złożeniu siedzeń — nawet 1506 litrów. Duża liczba schowków i praktyczne rozwiązania wnętrza (w tym schowek dachowy) dopełniały praktyczny charakter auta.
Silniki i typowe problemy
Najchętniej wybierany diesel 1.6 HDi w wariancie 90 lub 115 KM to sprawdzona jednostka z rozrządem łańcuchowym — trwała przy regularnym serwisie. Uwaga na filtr cząstek stałych w egzemplarzach używanych głównie w mieście — zatkany DPF to koszt regeneracji lub wymiany rzędu 1,5–4 tys. zł.
Benzyna 1.4 VTi to prosta i tania w eksploatacji jednostka, choć brak turbosprężarki daje znać przy wyprzedzaniu. Silnik 1.2 PureTech po liftingu jest dynamiczniejszy, ale wymaga uwagi pod kątem rozrządu paskowego — tak jak w C3 i C3 Aircross tej samej epoki.
Automatyczna skrzynia ETG (zautomatyzowana manualna) — jeśli jest w ogłoszeniu — to punkt ryzyka przy zakupie. Przy wyższych przebiegach bywa zawodna i kosztowna w naprawie. Manualne przekładnie 5- i 6-biegowe są znacznie bezpieczniejszym wyborem.