Infiniti Q50 — sedan premium z nissanowską platformą i mercedesowym silnikiem
Q50 produkowane było od 2013 do 2019 roku (na rynku europejskim) jako następca serii G — flagowego sedana Infiniti w Europie. To auto zbudowane na platformie FM Nissana (tej samej co 370Z i GT-R), z silnikami benzynowymi Mercedesa lub własnymi jednostkami V6, rywalizujące bezpośrednio z Audi A4, BMW Serii 3 i Mercedesem C-Klasy.
Infiniti wycofało się z Europy w 2020 roku, więc Q50 dostępne jest wyłącznie na rynku wtórnym — najczęściej jako egzemplarz europejski z lat 2013–2019 lub import z USA, gdzie model jest nadal sprzedawany.
Silniki — co trafia się na rynku wtórnym
Podstawowy wariant europejski to benzyna 2.0 Turbo (208–211 KM) z silnikiem Mercedesa M274 — dobra jednostka, dobrze znana serwisantom. Diesel 2.2 dCi (170 KM) jest rzadkością, ale pojawia się w starszych egzemplarzach. Wersje V6 3.0 TwinTurbo (304 lub 405 KM) to już kategoria sportowa — dynamika zbliżona do BMW M340i przy porównywalnej cenie zakupu, ale serwis V6 jest droższy.
Hybryda Q50 (3.5 V6 + układ elektryczny, 364 KM) to egzotyczna rzadkość — przy zakupie warto sprawdzić stan akumulatora hybrydowego.
Co wyróżnia Q50 na rynku wtórnym
Bagażnik 500 litrów to wyraźna zaleta klasy — więcej niż w wielu rywalkach. Wyposażenie standardowe jest bogate: dwa ekrany dotykowe, system DAS (adaptacyjne kierowanie), skóra i kamera cofania to standard w większości spotykanych egzemplarzy. Za roczniki 2015–2018 z silnikiem 2.0 Turbo zapłacisz 55–80 tys. zł — często taniej niż za porównywalną C-Klasę z tego samego okresu.
Główny znak zapytania to serwis po wycofaniu Infiniti z Europy. Mechanika Nissana i silnik Mercedesa są dostępne serwisowo, ale specjalistyczna diagnostyka wymaga warsztatu z oprogramowaniem Infiniti lub doświadczeniem z modelem.