Diesel 1.9 Multijet 120 lub 150 KM to najtrwalszy i najpopularniejszy wybór — łańcuch rozrządu, realne 5,5–7 l/100 km, dobrze znany serwisantom. Benzyna 1.4 T-Jet 120 lub 150 KM jest dynamiczna, ale wymaga regularnych wymian oleju i kontroli paska rozrządu. Wersja 1.6 Multijet 105 KM to kompromis — mniej mocy, ale niskie spalanie.
Bravo I generacji (1995–2001) to wyłącznie 3-drzwiowy hatchback o sportowym charakterze. Brava to równoległa 5-drzwiowa wersja, bardziej rodzinna. II generacja Bravo (2007–2014) dostępna była tylko jako 5-drzwiowy hatchback — Brava już nie wróciła.
Za egzemplarze z lat 2007–2010 z silnikiem 1.9 Multijet zapłacisz 5–12 tys. zł. Nowsze roczniki po faceliftingu (2010–2014) z niższym przebiegiem to 10–22 tys. zł. To jedno z tańszych aut kompaktowych z silnikiem diesla na polskim rynku.
Bravo to hatchback segmentu C, który Fiat produkował w dwóch odsłonach: w latach 1995–2001 i po przerwie znowu od 2007 do 2014 roku. Dziś na rynku wtórnym dominują egzemplarze II generacji — i to na nich warto się skupić przy zakupie.
II generacja pojawiła się w 2007 roku jako następca modelu Stilo, który przez zbyt wysoką cenę i skomplikowaną elektrykę nie sprzedawał się dobrze. Bravo miało być prostsze, tańsze i bardziej niezawodne — i w dużej mierze cel został osiągnięty. Auto zaprojektowano w ciągu zaledwie 18 miesięcy, co odbiło się na skromniejszym wyposażeniu, ale pozytywnie na przystępności cenowej.
Model przeszedł dwa faceliftingi — w 2010 i 2012 roku — które odświeżyły wygląd i zaktualizowały gamę silnikową. Produkcję zakończono w 2014 roku bez następcy.
Gama silnikowa II generacji jest szeroka:
Wersje z instalacją LPG (na bazie benzynowych 1.4) są dostępne na rynku i mogą być ciekawą opcją przy niskim rocznym przebiegu.
Główne punkty do sprawdzenia przy zakupie używanego Bravo: stan rozrządu (pasek w benzynach T-Jet, łańcuch w dieslu Multijet), działanie elektroniki klimatyzacji i systemu audio (w starszych egzemplarzach bywa kapryśna), korozja progów i podłogi w autach sprowadzanych z krajów nadmorskich. Automatyczna skrzynia DCT (dostępna w nielicznych wersjach) przy wyższych przebiegach może być zawodna — manualna jest bezpieczniejszym wyborem.
