FR-V mieści 6 osób w układzie 3+3 — trzy fotele w pierwszym rzędzie i trzy z tyłu. Środkowy fotel przedniego rzędu można złożyć i pełni funkcję podłokietnika lub stolika dla pasażerów. To unikalne rozwiązanie, które nie pojawiło się w żadnym innym europejskim modelu tego okresu.
Benzyna 1.8 VTEC (140 KM) to najbardziej polecanv wariant — trwały, dobrze znany mechanikom, realne spalanie 7–8 l/100 km. Diesel 2.2 i-CTDi (140 KM) jest oszczędniejszy na trasie (5,5–7 l/100 km), ale serwis jest droższy. Słabszy 1.7 i-DSi (125 KM) to prostsza jednostka, ale przy 6 pasażerach bywa ospała.
Auto jest rzadkością na rynku — produkowane tylko w latach 2005–2009, nigdy nie sprzedawało się masowo. Zadbane egzemplarze w przedziale 10–20 tys. zł. Oryginalny egzemplarz po faceliftingu (od 2007) z niskim przebiegiem i dokumentacją serwisową to dziś małe odkrycie.
FR-V produkowana była od 2005 do 2009 roku jako jedyna Honda oferująca układ foteli 3+3 w kompaktowym nadwoziu. Zbudowana na bazie Civica VII i CR-V II, miała być połączeniem przestronności minivana z rozmiarami kompaktu. Pomysł był dobry, ale rynek nie zareagował wystarczająco entuzjastycznie — Honda zakończyła produkcję po jednej generacji.